ساعت 6 صبح روز پنج شنبه 19 آذر ماه 1388 حرکت اعضای دلفان آفرود با دو اتومبیل به مقصد بابلسر جهت حضور در محل مسابقه و تهیه عکس و گزارش از آن آغاز شد . با حضور در محل مسابقه متوجه شدیم که از تیم های خارجی که قرار بود در این مسابقه شرکت کنند ، تنها تیم ارمنستان جهت شرکت در مسابقه به ایران آمده و سایر تیمها ( از جمله تیم گرجستان ) به دلایلی که برای ما مشخص نشد در این مسابقه حضور نداشتند . مشاهده تصاویر

پس از ملاقات با شرکت کنندگان قدیمی و خوش و بش با آنها به سراغ مسئول تیم ارمنستان آقای آرسن رفتیم تا از تعداد و نوع اتومبیل هایی که قرار بود تیم ارمنستان با آن ها در این مسابقه شرکت کند مطلع شویم و ایشان عنوان کردند که اعضای تیم ارمنستان با دو دستگاه جیپ رانگلر ، یک دستگاه جیپ گراند چروکی ، یک دستگاه لا دانیوا و در نهایت دو دستگاه اوواز ( UAZ ) 5 سیلندر توربو دیزل در این مسابقه شرکت خواهند کرد .

شرکت کنندگان راه دور هم که سوئیت های اطراف محل مسابقه جهت اسکان آنها در نظر گرفته شده بود ، با اتومبیل های خود در محل مسابقه حضور یافته و خود را آماده شروع مسابقه می کردند . ملاقات دوستانه و صمیمی با آقای ساشا خدابخش ( مترجم و رابط تیم ارمنستان ) که سال گذشته هم با این تیم در مسابقه حضور داشت باعث شد تا از تیم ارمنستان و چگونگی حضورشان در این مسابقه اطلاعات کاملتری را کسب نماییم .

نکته ی جالب توجه در این دوره از مسابقات اتومبیل های دو دیفرانسیل ، تنظیم قانون پیش از شروع مسابقه بود . تعدادی از بندهای این قوانین که هنوز بصورت کامل تصویب نشده بود را آقای اکبر فتاحی رئیس کمیته دو دیفرانسیل هیأت اتومبیل رانی و موتور سواری استان تهران به ما اعلام نمودند. یکی از بندهای آن را در رابطه با انجام آزاد تبلیغات بر روی اتومبیل شرکت کنندگان بود که رویکرد مثبت تنظیم کنندگان این قوانین را جهت ارتقا سطح مسابقات نشان می داد .

پیش از شروع مسابقه عکاسان و فیلم بردارها چند دوری را با پای پیاده درون مسیر مسابقه زده تا بهترین نقطه را جهت تصاویر خود انتخاب نمایند .

با وجود تلاش برگزار کنندگان مسابقه جهت نظم بخشیدن به انجام امور مربوط به برگزاری ، باز هم شروع مسابقه با تأخیر انجام شد . پیاده کردن 6 اتومبیل تیم ارمنستان از روی تریلر در ساعت 12 ظهر خاتمه یافته و پس از طی مسیر در دور مارشال با پای پیاده ، مسابقه در ساعت 1 بعد از ظهر روز پنج شنبه با حرکت اولین اتومبیل از تیم منتخب کشور آغاز شد . اتومبیل مذکور یک دستگاه تویوتا هایلوکس سفید رنگ که از شهر زاهدان جهت شرکت در این مسابقه به شمال کشور سفر کرده بود و اولین حضور تیم اتومبیل رانی دو دیفرانسیل ( تیم آفرود ) استان سیستان و بلوچستان را در این رقابت ها در قالب تیم منتخب کشور رقم می زد .

قبل از حرکت این اتومبیل هم شرکت کنندگان تیم ارمنستان که قرار بود با هر اتومبیل دو نفرشان در این مسابقه شرکت کنند ، جهت آشنایی با مسیر شنی مسابقه اجازه یافتند دور مارشال را با اتومبیل خود درون مسیر طی کنند . در این بین حرکت جیپ گرند چروکی تیم ارمنستان در اولین دور مارشالش در نوع خود جالب و رعب انگیز بود . شتاب گیری فوق العاده این اتومبیل در مسیر شنی مسابقه ، پرشهای نسبتاً بلند آن و در نهایت خروج آن از مسیر مسابقه و همچنین خروج لادانیوا در قسمتی از مسیر که پیمودن آن سخت تر از بقیه قسمت ها می نمود هم باعث تغییر مسیر آن قسمت و ساده تر نمودن کل مسیر شد . سومین اتومبیلی که حرکت خود را آغاز کرد جیپ میول به رانندگی حسین ترحمی بود . حسین ترحمی که گویی اصلاً رابطه ای با پدال ترمز اتومبیل خود ندارد ، در این مسابقه هم نزدیک بود کنترل اتومبیل خود را در یکی از پیچ های تند که به روی دو چرخ آمده بود از دست بدهد که با عکس العمل سریع و به موقع توانست دوباره اتومبیل خود را به حالت عادی بازگردانده و به ادامه مسیر بپردازد . پیچ مذکور را می توان یکی از سخت ترین قسمتهای مسیر ذکر کرد . چرا که بعد از حسین ترحمی ، فرزاد پاداش هم با اتومبیل نیسان پیکاپ هنگام عبور از آن کنترل خود را از دست داده و دو چرخ اتومبیلش از مسیر خارج شده و پس از آن دوباره به مسیر اصلی برگشت .

آقای سلیم سرپولکی هم که با بدشانسی و به دلیل عدم وجود نوارکشی مناسب در تمامی قسمتهای مسیر ، بعد از یکی از پیچ ها از مسیر اصلی منحرف شد و اولین فردی بود که در روز اول از دور مسابقه حذف شد .

پس از این اتفاق منصور کریمی ( راننده ی پاجرو نارنجی رنگ ) که در تمامی مسابقات قبل از حرکت در مسیر ، با اتومبیل مسیر را با پای پیاده طی کرده تا از پستی و بلندی های آن مطلع شود ، با جدا کردن تکه ای از نوار سمت مقابل ، قسمتی از مسیر را که رانندگان در آن دچار اشتباه شده و از مسیر منحرف می شدند ، نوار کشی کرد تا شرکت کنندگان دیگر از این قسمت از مسیر منحرف نشوند .

حرکت شرکت کنندگان در مسیر مسابقه همچنان ادامه داشت تا اینکه نوبت به مسدود شدن مسیر توسط اتومبیل شماره 62 به رانندگی آریا یگانگی با اتومبیل تویوتا لندکروزر پرادو (6 سیلندر دو درب) رسید . در همان پیچی که حسین ترحمی و فرزاد پاداش کنترل اتومبیل های خود را از دست دادند ، کنترل اتومبیل او هم از دستش خارج شد و اتومبیل او طوری درون شن مسیر فرو رفت که شاسی اتومبیلش بصورت کامل بر روی زمین قرار گرفت . تلاش راننده ی نیسان رونیز شماره 81 هم جهت خارج کردن پرادو از آن وضعیت کاملاً بی نتیجه ماند . چرا که با اولین کشش ، وینچ نصب شده بر روی نیسان رونیز که هم وینچ مناسبی جهت استفاده برای این اتومبیل نبوده و هم بصورت کاملاً غیر استاندارد نصب شده بود از جا کنده شد تا در نهایت یکی از اووازهای دیزل ارمنی خود را به پرادو رسانده و به راحتی توانست اتومبیل مذکور را از آن وضعیت خارج سازد .

در ادامه ی مسابقه در روز اول باز هم شاهد پرش های زیبایی توسط شرکت کنندگان مختلف بودیم . البته کثرت این پرش ها بیشتر به بینندگان حس مسابقات رالی را منتقل می کرد و می توان گفت تعداد بیش از حد این پرش ها سنخیتی با مسابقات آفرود نداشت !

در همان پیچ حادثه خیز ، فورد برانکو 6 سیلندر سبز رنگ با شماره 43 هم دچار نقص فنی شده و مجبور به توقف در آن قسمت از مسیر شد تا پس از دقایقی با کمک یکی دیگر از شرکت کنندگان بتواند خود را از مسیر مسابقه خارج کند .

حضور حسین دلفان آذری(مدیر دلفان آفرود) هم در جمع داوران و نظارت و کمک رسانی او به امر زمان گیری و ارتباط دائم او با محسن دلفان آذری (مدیر سایت دلفان آفرود) که در طول مسابقه درون مسیر مسابقه بود ، باعث جلوگیری از هرگونه جابجایی ناخواسته در ثبت زمان شرکت کنندگان ، خصوصا اعضای دلفان آفرود می شد .

پس از اتمام مسابقه در روز اول تعدادی از شرکت کنندگان و تماشا چیان به درون مسیر مسابقه رفته و در اطراف همان پیچ معروف شروع به انجام حرکات نمایشی و عبور از مسیرهایی که به مراتب سخت تر از مسیر مسابقه می نمود کردند . البته پرش هایی که در این بین انجام شد در آسیب دیدن اتومبیل ها بی تأثیر نبود. طوری که چرخ سمت راننده اتومبیل پاژن V6 پیمان امیری با شماره 28 همانند چند مسابقه قبلی از جای خود خارج شده و این بار چند متری هم زیر اتومبلیش کشیده شد تا باعث آسیب دیدن بدنه اتومبیل هم شده و اتومبیل تویوتا هایلوکس شماره 21 هم که از لاستیکهای نسبتاً بزرگ برای اتومبیل خود استفاده کرده بود ، به دلیل عدم تقویت سیستم جلوبندی اتومبیل خود و همچنین پرشهای بعد از مسابقه ، در همان نقطه از مسیر دچار شکست در سیستم جلوبندی اتومبیل خود شد تا با وجودیکه زمان لازم جهت راه یافتن به مرحله بعد و شرکت در مسابقه روز دوم را بدست آورده بود ، نتواند خود را به مسابقه برساند .

غوغا و هیاهوی روز اول پس از غرو ب آفتاب به پایان رسید و تمامی شرکت کنندگان جهت صرف شام به رستوران شیلات بابلسر رفته تا به دور از هیاهوی مسابقه بتوانند چند ساعتی را با خوشی در کنار یکدیگر سپری کنند . پس از صرف شام هم فرید نیک سرشت ( یکی از اعضای دلفان آفرود ) با اتومبیل پژو پارس خود از سطح شیبداری که در محوطه ی رستوران بود بالا رفت تا باعث تعجب رانندگان حاضر و بینندگان شود . در راه برگشت به خوابگاه که در نزدیکی رستوران واقع شده بود ، با اصرار آقای جلال پور ابراهیمی ، 9 نفر سوار بر اتومبیل جیپ صحرای او شدیم تا فاصله رستوران تا خوابگاه را پیاده طی نکرده باشیم .

روز دوم

در پی صحبت هایی که شب گذشته حسین دلفان آذری و فرزاد پاداش با یکدیگر انجام داده بودند قرار بر این شد که صبح روز دوم و قبل از شروع مسابقه درب های اتومبیل نیسان پیکاپ فرزاد پاداش با کمک حسین دلفان آذری باز شود تا سبک شدن آن باعث شود که فرزاد پاداش زمان از دست رفته در روز اول را بتواند جبران کند .

منصور کریمی شماره 38 هم که این بار اتومبیل پاجرو خود را نارنجی رنگ کرده بود با باز کردن لاستیکهای نازکی که در روز اول استفاده کرده و جایگزین کردنشان با لاستیکهای پهن تر ، خود را آماده مسابقه ی روز دوم نمود .

اولین اتومبیلی که در روز دوم می بایست حرکت خود را در مسیر آغاز می نمود جیپ گرند چروکی تیم ارمنستان به رانندگی آقای آرسن بود .

طبق صحبت هایی که شب گذشته انجام شده بود قرار بود در روز دوم مسیر مسابقه توسط شرکت کنندگان به جای یک دور در دو دور طی شود تا کمی به هیجان مسابقه افزوده و آنرا از یکنواختی خارج نماید که متأسفانه با حرکت اولین اتومبیل متوجه شدیم که مسابقه همانند روز اول تنها در یک دور خلاصه می شود !

بدلیل آنکه در روز دوم ، از هر کلاس می بایست 4 اتومبیل با یکدیگر به رقابت می پرداختند و رقابت بسیار سخت تر از روز اول به نطر می رسید ، در نتیجه سرعت اتومبیل ها و جسارت و تلاش رانندگان برای کسب مقام بسیار بیشتر از روز اول بوده و این امر از تعداد بالای پرش های شرکت کنندگان در قسمت های مختلف مسیر در روز دوم کاملاً مشهود بود .

البته ناگفته نماند که در بعضی از کلاسها در روز دوم بیش از 4 اتومبیل به رقابت با یکدیگر پرداختند که این امر مخالف صحبتهای انجام شده پیش از مسابقه بود . دلیل این امر هم کسب زمان های یکسان توسط تعدادی از شرکت کنندگان در کلاس های مختلف عنوان شد که این دلیل هم در نوع خود جالب می نمود ! تعداد این شرکت کنندگان در روز دوم به قدری زیاد بود که به جای اینکه 24 اتومبیل در این روز با یکدیگر به رقابت بپردازند ، 30 اتومبیل در این روز مسیر مسابقه را طی کردند . بجز این 30 اتومبیل 2 اتومبیل دیگر که یکی پاژن V6 سفید رنگ به رانندگی آقای فریبرز سید یوسفی آذر و دیگری اتومبیل آقای سلیم سرپولکی بصورت افتخاری مجاز به شرکت در مسابقه روز دوم شدند . ولی زمان کسب شده توسط آن ها هیچ تأثیری در رده بندی کلاس ها نمی گذاشت . چرا که آقای یوسفی آذر در تست روز اول حضور نداشته و آقای سرپولکی هم پس از خروج از مسیر در روز اول ، که به دلیل نوارکشی ناکافی مسیر اتفاق افتاد ، از دور مسابقات حذف شده بودند .

اولین اتومبیلی که در روز دوم دچار نقص فنی شد لادا نیوای تیم ارمنستان بود که پس از پرش نسبتاً بلند در انتهای مسیر ، تنها چند متر مانده به خط پایان به دلیل نقص بوجود آمده در دیفرانسیل جلو از حرکت بازماند تا او نیز از دور مسابقه حذف شود .

پس از آن هم نوبت اتومبیل شماره 31 به رانندگی سروش سرپولکی و اتومبیل شماره 47 به رانندگی آقای یوسفی آذر بود که هر دو اتومبیل با نقص در سیستم انتقال قدرت در 50متر اول مسیر از ادامه ی حرکت باز ماندند تا اتومبیل سروش سرپولکی به کمک جیپ گراند چروکی تیم ارمنستان و اتومبیل آقای یوسفی آذر با تلاش راننده از مسیر خارج شوند .

پس از پایان مسابقه و در زمان اهدا جوایز ، بارش شدید باران باعث شد تا بسیاری از تماشا چیان محل مسابقه را ترک کرده و اهداء جوائز و اعلام نتیج هم در کوتاهترین زمان ممکن انجام شود .

پس از اهدا جوائز و لوح های یادبود به تیم ارمنستان و تعدادی از مسئولین برگزاری و همچنین دریافت بروشوری که توسط اعضا تیم ارمنستان جهت یادبود امضا شده بود ، عکس هایی به یادگاری گرفته شد تا خاطره نفرات شرکت کننده نیز در یاد ها ماندگار شود.

بارش شدید باران هم باعث شد تا بلافاصله پس از گرفتن عکس های یادگاری همگی یا به استراحتگاه ها و یا به شهر خود بازگردند. پس از کاسته شدن از شدت باران ، باز هم حسین دلفان آذری به کمک فرزاد پاداش رفت تا در بازگرداندن اتومبیل او به وضعیت اولیه و نصب درب ها و همچنین ترمیم سیم کشی اتومبیل که به دلیل جدا کردن درب ها از هم جدا شده بود به او کمک کند.

اختصاص محل خواب مناسب ، تهیه و تدارک وعده های غذایی برای شرکت کنندگان در طول مسابقه ، سعی در نظم بخشیدن به برگزاری مسابقه و همچنین دید مناسب تماشاچیان به مسیر مسابقه را می توان از نکات مثبت این مسابقه ولی مسیر کوتاه (که حداکثر زمان طی کردن آن به 90 ثانیه هم نمی رسید) ، مسیر نسبتا آسان برای استفاده جهت مسابقه ای به نام آفرود ، شرکت کردن بیش از چهار شرکت کننده در روز دوم در تعدادی از کلاس ها ، تلاش یکی از مسئولین جهت شرکت دادن یکی از شرکت کنندگانی که روز اول از دور مسابقه حذف شده بود که با مخالفت شدید آقای خراسانی مواجه شد تا مشکلاتی همانند مسابقه فشافویه تکرار نشود و عدم تخصیص جایزه به نفرات برتر کلاس های مختلف با وجود تبلیغات گسترده چند اسپانسر (حامی مالی) مختلف درون مسیر مسابقه را هم می توان از نکات منفی این مسابقه ذکر کرد.

حضور شرکت کنندگان از استان هایی مانند سیستان و بلوچستان ، چهار محال و بختیاری ، کردستان ، اصفهان ، تهران ، گیلان و مازندران که نشان از گسترش این رشته دارد ، حمایت مسئولین و عوامل دست اندر کار اتومبیل رانی کشور را از این رشته می طلبد تا این رشته کم هزینه (نسبت به سایر رشته های اتومبیل رانی ) شکل واقعی خود را بیابد.

در پایان نتایج این مسابقه به صورت زیر اعلام شد:

پایان

محسن دلفان آذری